|
11.11.2003 / 11:45 Elias Van de Poppels Abschied Abschied - des is wöi, wenn's Bläddla welgt, un' sich d'arinnad an döi gud'n Zeidn, wöi, ob's dobleim mächad, obba doch gäi mou, wöi, wenn's gäi will, obba doch nu aweng dobleim mou. Abschied - des is' ned wöi a Schdüggla Schogglad, des ma nei'haut un' vagissd, ned wöi a Doch da kummd un' gäihd, ned wöi a Herbst, wo dann irgendwou da Frühling kumma däd. Abschied - des is' wöi a Nachd ohne Morng, wöi a Winda ohne Summa mehr. Abschied - des is' fast wäi Sterm, obba mid an Silwaschdreifn affn Horizont drohm, wahl, "wenn'sd glabbst des gäihd nimma mehr, do kummd vo irgendwou a Lichdla her..." November, 2003 Und der Herr sprach: "...dieses Lichtlein das bin ich,
werd mich kümmern nur um Dich." In wie vielen Poesiealben hab ich schon diesen Spruch gelesen, doch nur glücklich ist, wer für eine Seele so ein Lichtlein sein darf!
Elias L.Z. Van de Poppels,
den Dreizehnten November, Zweitausenddrei. www.muemmes.de | contact@muemmes.de Donnerstag, 13. November 2003 | 21:01 Uhr |